Επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας. Ζωή, μαρτυρία, διακονία. Μια διακονία δυναμική, της οποίας η επίδραση στον Ελλαδικό χώρο υπήρξε και συνεχίζει να είναι μεγάλη. Εκκλησίες, εκδόσεις, κατασκηνώσεις, φιλανθρωπικές διακονίες.
 |  | 
There are no translations available. Του Ξενοφώντος Π. Μόσχου δ.θ.
«Και επεδόθη αυτώ βιβλίο Ησαϊου του προφήτου και αναπτύξας το βιβλίον εύρε τον τόπον, ου ην γεγραμμένον…» (Λουκ. 4:17) Οταν διαβάζουμε την περικοπή του Λουκά, που μέρος της αποτελεί το εδάφιο της μελέτης αυτής, μεταφερόμαστε στην συναγωγή της Ναζαρέτ και παραστεκόμαστε στην πρώτη διδασκαλία του Ιησού Χριστού. Λίγες λέξεις, αλλά εκλεκτές περιγράφουν την σκηνή. Είναι Σάββατο. Οι κάτοικοι της κωμοπόλεως συνέρχονται σε κοινή προσευχή και διδασκαλία στην συναγωγή. Προσέρχεται και ο Ιησούς, αλλά αυτή δεν ήταν πράξη τυχαία ή έκτακτη. Γιατί ο Ευαγγελιστής λέει «κατά το ειωθός αυτώ» δηλαδή κατά την συνήθειά Του. Η απλή αυτή φράση είναι γεμάτη διδασκαλία για εμάς. Οταν σκεφτούμε ποιος ήταν ο Ιησούς Χριστός και για ποιο έργο ήλθε στον κόσμο, δίκαια γεννιέται η απορία: για ποιο λόγο αυτή η συνήθεια; Δεν ήταν άραγε για Εκείνον όπως και για μερικούς φιλοσοφούντες, τόπος αγνότερος και καταλληλότερος η πλευρά του βουνού, ή η κορυφή του όρους πάνω στο οποίο ήταν οικοδομημένη η πόλη; Στην συναγωγή δίδασκαν διάφοροι ραβίνοι, πολλοί από αυτούς κατώτεροι του μετρίου, αλλά Αυτός προσερχόταν και άκουε! Γιατί; Για δύο λόγους: πρώτα γιατί στην Ιουδαϊκή συναγωγή γινόταν προσευχή στον αληθινό Θεό και μόνο σ’ Αυτόν και δεύτερο γιατί διαβαζόταν σε αυτήν ο Λόγος του Θεού. Αυτά τα δύο ήθελε με το παράδειγμά του να υποστηρίξει. Μάθημα αυτό σπουδαίο για μας.
| |
There are no translations available. Του Πολύκαρπου Γ. Λογγινίδη «Ο προσερχόμενος εις τον Θεόν, πρέπει να πιστεύη ότι είναι (υπάρχει) και γίνεται μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν». (Προς Εβραίους ια’:6) Η ύπαρξη του Θεού, πολλές φορές αμφισβητήθηκε, και σε παλαιότερες εποχές και στις ημέρες μας, μάλιστα με την εμφάνιση αθεϊστικών κοινωνικοπολιτικών και φιλοσοφικών συστημάτων. Γι’ αυτό και είναι επίκαιρο να ασχοληθούμε με το ζήτημα αυτό.
|
| |
There are no translations available. Του Γεωργίου Α. Χατζηαντωνίου δ.θ. «Εν τω κόσμω θέλετε έχει θλίψιν» (Ιωαν. 16:33) «Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε, πάλιν θέλω ειπεί, Χαίρετε» (Φιλ. 4:4) Τα παραπάνω χωρία της Αγίας Γραφής φαίνεται εκ πρώτης όψεως να βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση μεταξύ τους, φαίνεται σαν να είναι το ένα, η άρνηση του άλλου. Στο δεύτερο ο Απ.Παύλος παραγγέλλει τους αναγνώστες του να χαίρουν. Η ίδια παραγγελία είχε δοθεί και σε άλλες επιστολές του, σε αυτήν όμως την περίσταση, η εντολή δίνεται με ιδιαίτερη ζωηρότητα. «Πάλιν θέλω ειπεί χαίρετε». Τι άλλο σημαίνει η έντονη αυτή επανάληψη, παρά μόνο την βαθιά συναίσθηση που είχε ο Παύλος, για την ανάγκη της χαράς για τον μαθητή του Χριστού;
| |
There are no translations available. Του Ξενοφώντος Π.Μόσχου δ.φ. «Πας ο ποιών την αμαρτίαν δούλος εστι της αμαρτίας» Ιωάννης 8:34 Διάβασε: Ιωάννης 8:31-59, Πέτρου Β’ 2:19 Πόση φρίκη δημιουργούσε στους παλαιότερους το «δούλειον ήμαρ», η δουλική ημέρα, η κατάσταση του δούλου. Kαι δίκαια. Γιατί ο δούλος δεν ήταν πρόσωπο, ήταν πράγμα. Αγοραζόταν και πουλιόταν σαν κάποιο κοινό ζώο και αποτελούσε μέρος της περιουσίας εκείνου που τον αγόρασε. Ηταν αναγκασμένος να εργάζεται με μεγάλη επιμέλεια και προσοχή χωρίς κάποια αμοιβή, ενώ η τροφή και το ρούχο, του δίνονταν όχι από φιλανθρωπία, αλλά από συμφέρον, γιατί χωρίς αυτό θα πέθαινε και θα στερείτο ο κύριός του το κέρδος από την εργασία του. Εάν είχε σύζυγο και παιδιά, κινδύνευε κάθε στιγμή να χωρισθεί από αυτούς, εάν ο κύριος αποφάσιζε να πουλήσει κάποιον από την οικογένεια του δούλου σε άλλο κύριο.
|